O utworach

Daleka podróż

Na początku lat dwudziestych Maria Pawlikowska-Jasnorzewska odbywała podróże po Azji, które wywarły wielki wpływ na jej twórczość. Swoje emocje zawarła m.in. w wierszu „Daleka podróż”. Bohaterka tego erotyku spotyka się z zachwyconym urodą poetki Słońcem. W południe romansuje z nim, a wieczorem kocha się z Mrokiem drżącym z ekstazy. Poetka przedstawia tu kobiece uczucia w bardzo unikalny sposób. Tomasz Aleksander połączył ten wiersz ze swoją muzyką nasyconą egzotyką motywów azjatyckich.

Moja piosnka

W 1844, w czasie pobytu we Włoszech, Cyprian Kamil Norwid otrzymał list od narzeczonej, zrywającej zaręczyny i donoszącej o swym bliskim ślubie z inną osobą. Ówczesny nastrój poety, pogrążonego w depresji, oddaje m.in. wiersz „Moja piosnka”. W utworze tym Tomasz Aleksander wykorzystał motywy pieśni Stanisława Moniuszki pt. „Prząśniczka”, którą polubił już w dzieciństwie. „Jedwabną niteczkę” z pieśni Moniuszki niejako przekształcił w „czarną nić” nieustannie przędzącą się w wierszu Norwida.

Wesele poety

Jest to czteroczęściowa suita oparta na poemacie Krzysztofa Kamila Baczyńskiego o tym samym tytule. Wymowa tego rozległego i świadczącego o nieprzeciętnej wyobraźni autora poematu jest wieloznaczna i płynna, a jego język jest silnie zmetaforyzowany. Występują w nim symbole, słowa kluczowe, zaskakujące połączenia motywów, w tym najistotniejszego motywu przyrody, a także elementy takie jak baśń czy sen. Warto też dodać, iż ten piękny i pełen nadziei poemat Baczyński dedykował swojej żonie – Basi. Pierwsza i ostatnia część suity są muzycznie do siebie bardzo podobne, zaś w drugiej części można usłyszeć motywy poloneza oraz wykorzystany przez Tomasza Aleksandra motyw ze scherza Fryderyka Chopina. Trzecia, niejako kulminacyjna część ma formę fantazji. Chociaż poszczególne części można wykonywać jako niezależne utwory nadając im tytuły: „Pieśń”, „Dom poety”, „Wesele” i „Pieśń końcowa”, to suitę tę wykonuję się przede wszystkim jako całość.